Chopina 7

Sopot

pięter w budynku

2

materiał wykonania

cegła

status nieruchomości

zrealizowana

lokalizacja

Chopina 7, Sopot


Opis nieruchomości

Kamienica Brodzkich, to bardzo ładna willa w stylu romantycznym, wzbogacona o detale secesyjne z wykorzystaniem konstrukcji szkieletowej, o zróżnicowanej bryle, przeróżnych kształtach okien, z wieżą, wykuszem i werandką. Niestety była bardzo zniszczona.

W Sopocie wznoszono na początku XX wieku budowle w stylu romantycznym oraz architekturę letniskową (z werandami, wykuszami), wzbogacane o detal secesyjny. Wykorzystywano konstrukcję szkieletową, charakterystyczną szczególnie dla terenów pozostających pod wpływami niemieckimi. Co ciekawe, belki konstrukcyjne bywają wygięte w charakterystyczne dla secesji łuki i fale.
Interesująca jest historia budynku. Klementyna Żebrowska-Brodzka, herbu Jasieńczyk, urodzona na dalekiej Ukrainie w majątku Ruda, niedaleko Kamienia Podlaskiego – na Podolu, w roku 1879. W dzieciństwie dużo podróżowała z rodzicami, a później sama. Zwiedziła dużą część Europy, głównie Włochy i Szwajcarię. Przebywając kilkakrotnie „u wód” w Kudowie Zdroju, poznała lekarza z Gdańska, za którego wyszła za mąż. Jej mąż, doktor Brodzki wywodzi się z dawnej, szanowanej gdańskiej rodziny. Po uzyskaniu dyplomu, wyjechał do Egiptu, gdzie przez długie lata pomagał tamtejszej ludności w swojej prywatnej praktyce lekarskiej.
Pan Brodzki w sezonie jeździł do Kudowy gdzie leczył swoich licznych pacjentów, a będąc w Sopocie leczył głównie polaków oraz dyplomatów.

W roku 1907 Państwo Brodzcy wybudowali willę przy ul Chopina 7. Doktor Brodzki tuż przed II wojną zaczął tracić wzrok i wyjechał do Berlina na operację. Wybuchła wojna, a on zupełnie nie zdawał sobie sprawy z powagi sytuacji. Pisał do żony listy a ona do niego. Wrócił z końcem października 1939 roku i doznał szoku. Natychmiast obydwoje zostali wezwani na gestapo. Tam pokazali im zdjęcia ich listów. Całe ich mienie zostało skonfiskowane, a doktor dostał zakaz wykonywania zawodu lekarza. Szykany trwały całą wojnę. W ich willi zamieszkiwały tylko rodziny urzędników niemieckich. Jedynie doktor Brodzki, pomimo zakazu wykonywania zawodu nadal posiadał swój gabinet lekarski, w którym potajemnie leczył znajomych, z czego wielu z nich ginie lub zostaje wywiezionych do obozów.

Po zakończeniu wojny Niemcy uciekają w popłochu. Rozpoczynają się szykany nowej władzy. W willi Państwa Brodzkich, w miejsce niemieckich urzędników, wprowadzają się ruskie rodziny, a wyposażenie gabinetu lekarskiego doktora i inne meble anektują nowe władze. Państwu Brodzkim, oddano do użytkowania łaskawie w ich własnym domu, jeden pokój wraz ze wspólną kuchnią.
Klementyna Brodzka umiera w 1964 roku, a willa przy ulicy Chopina 7, na mocy testamentu przez nią sporządzonego, przechodzi na własność w połowie, jej długoletniej towarzyszce i opiekunce, Zofii Gregorkiewicza, a druga połowa zostaje własnością trzech sióstr bratanic Klementyny: Zofii, Romany i Jolanty Żebrowskich.
Własność willi pozostaje jednak na papierze, ponieważ z powodów trudności jakie robi władza, żaden z członków rodziny nie zamieszkuje w swojej kamienicy. Z czasem, kolejni spadkobiercy i członkowie rodziny, tracą wszelką nadzieję na odzyskanie ich kamienicy. Dopiero na początku XXI wieku, prawni spadkobiercy, po długich i męczących procedurach, wreszcie odzyskali swoją własność, którą w 2009 roku sprzedali Spółce „2C Partners Sp. z o.o.”

Dziś, dzięki wsparciu naszej spółki kamienica Brodzkich przeszła żmudny proces rewitalizacji uwieńczony sukcesem. Wygląda imponująco, wzbudza zachwyt mieszkańców jak również przypadkowych przechodniów.